سلام

سرکار یکدفعه این بیت رو با خودم زمزمه کردم

از  درد  سخن  گفتن  و از درد   شنیدن --- با مردم  بی  درد  ندانی که  چه  دردیست

کل شعرش رو پست کردم

باز آ که چون برگ خزانم رخ زردیست      -     با یاد  تو  دمساز دل من    دم  سردیست

گر رو به تو آورده ام از روی نیازیست       -       ور دردسری می دهمت از سر دردیست

از  راهروان  سفر عشق  در این  دشت   -   گلگونه  سرشکی ست اگر راه  نوردیست

 در عرصه  اندیشه من با که  توان گفت   -   سرگشته چه فریاد و خونین چه نبردیست

غم خوار به جزدرد و وفادار به جزدرد       -    جزدرد که دانست که این مرد چه مردیست

از  درد  سخن  گفتن  و از درد شنیدن    -   با مردم  بی  درد  ندانی که  چه  دردیست

چون جام شفق موج زند خون به دل من   -    با این همه دور از تو مرا چهره زردیست

محمد رضا رحمانی یار احمدی(مهرداد اوستا)

خدانگهدار

سلام

این غزل از آقای فاضل نظری در کتاپی چاپ نشده

سلام

پاک چون مه شسته روی دلربای خویش را 

روشنی می داد مشکین جامه های خویش را

تا بپوشد خنده های نابجای خویش را

می درخشید از میان تیرگی ها گردنش 

چون تکان می داد زلف مشک سای خویش را

دیدمش وز یاد بردم گفته های خویش را

گرچه غافل بود آن مه مبتلای خویش را

با زبان شکوه پرسیدم خدای خویش را

گفتم اما هیچ نشنیدم صدای خویش را

آه اگر بیگانه باشد آشنای خویش را

خدانگهدار

سلام

سلام

غم زمانه خورم یا فراق یار کشم

به طاقتی که ندارم کدام بار کشم

نه قوتی که توانم کناره جستن از او

نه قدرتی که به شوخیش در کنار کشم

نه دست صبر که در آستین عقل برم

نه پای عقل که در دامن قرار کشم

ز دوستان به جفا سیرگشت , مردی نیست

جفای دوست زنم گر نه مردوار کشم

چو میتوان به صبوری کشید جور عدو

چرا صبور نباشم که جور یار کشم

شراب خورده ساقی ز جام صافی وصل

ضرورتست که درد سر خمار کشم

گلی چو روی تو گر در چمن به دست آید

کمینه دیده سعدیش پیش خار کشم

خدانگهدار

سلام

پوشیده چون جان می روی اندر میان جان من

سرو خرامان منی ، ای رونق بستان من

چون می روی بی‌ من مرو ، ای جان جان بی‌ تن مرو

وز چشم من بیرون مشو ، ای مشعل تابان من

هفت آسمان را بردرم ، وز هفت دریا بگذرم

چون دلبرانه بنگری ، در جان سرگردان من

تا آمدی اندر برم ، شد کفر و ایمان چاکرم

ای دیدن تو دین من ، وی روی تو ایمان من

بی پا و سر کردی مرا ، بی‌خواب و خور کردی مرا

در پیش یعقوب اندرآ ، ای یوسف کنعان من

از لطف تو چون جان شدم ، وز خویشتن پنهان شدم

ای هست تو پنهان شده ، در هستی پنهان من

گل جامه در از دست تو ، وی چشم نرگس مست تو

ای شاخه‌ها آبست تو ، وی باغ بی‌پایان من

یک لحظه داغم می کشی ، یک دم به باغم می کشی

پیش چراغم می کشی ، تا وا شود چشمان من

ای جان پیش از جان‌ها ، وی کان پیش از کان‌ها

ای آنِ بیش از آن‌ها ، ای آن من ای آن من

چون منزل ما خاک نیست ، گر تن بریزد باک نیست

اندیشه‌ام افلاک نیست ، ای وصل تو کیوان من

بر یاد روی ماه من ، باشد فغان و آه من

بر بوی شاهنشاه من ، هر لحظه‌ ای حیران من

ای جان چو ذره در هوا ، تا شد ز خورشیدت جدا

بی تو چرا باشد چرا ، ای اصل چار ارکان من

ای شه صلاح الدین من ، ره دان من ، ره بین من

ای فارغ از تمکین من ، ای برتر از امکان من

سلام

دگر آن شبست امشب که ز پی سحر ندارد
من و باز آن دعاها که یکی اثر ندارد

من و زخم تیز دستی که زد آنچنان به تیغم
که سرم فتاده برخاک و تنم خبر ندارد

همه زهر خورده پیکان خورم و رطب شمارم
چه کنم که نخل حرمان به از این ثمر ندارد

ز لبی چنان که بارد شکرش ز شکرستان
همه زهر دارد اما چه کند شکر ندارد

به هوای باغ مرغان همه بالها گشاده
به شکنج دام مرغی چه کند که پر ندارد

بکش و بسوز و بگذر منگر به این که عاشق
بجز این که مهر ورزد گنهی دگر ندارد

می وصل نیست وحشی به خمار هجر خو کن
که شراب ناامیدی غم درد سر ندارد

خدانگهدار

ور فاصله نیز افتد بسیار نخواهد شد

با عشق، تنفس هم یک حادثه ی تازه ست

تا سقف و ستون باشند دست من و چتر تو

از دیده سفر کردن ، آغاز ز دل رفتن

هر بار اگر می شد اینبار نخواهد شد

شاید دلی از یک دل آزرده شود ، اما

سلام

ميروم خسته و افسـرده و زار

(فروغ فرخزاد)

خدانگهدار

آدم كجا ز ميوه ممنوعه چيده بود؟
ابليس با خدا به تفاهم رسيده بود

اثباتش اينكه سجده نميكرد با غرور،
روزي كه پشت كل ملائك خميده بود

انسان به هر جهت ، به معلم نياز داشت،
قاتل كسي بود ، كه كلاغ آفريده بود

يوسف نه از حيا به زليخا نظر نداشت ،
بيچاره تا به حال زليخا نديده بود ...

زندان به داد يوسف بي پيرهن رسيد،
او نيز ور نه جامه عصمت دريده بود

اين حرفها به قيمت جانم تمام شد...
مانند اين غزل كه به پايان رسيده بود

سلام

www.javananepir.com

با اعلام این خبر که وبلاگ "جوانان پیر" وارد ششمین سال فعالیت خودش شد ، خوشحالم که تونستم کاری رو کم و بیش ، خوب و بد ، ضعیف و قوی ، بالاخره انجام بدهم و یک مجموعه ای از اشعار و مطالبی که برای خودم جالب بود رو با دوستان عزیزم به اشتراک بگذارم

مطالعه ، همیشه خوندن کتابی چاپی نیست ، به نظر من حتی دیدن تلویزیون و تماشای یک فیلم هم نوعی مطالعه و کسب علم است

بنابراین خوشحالم که خودم در این زمینه هم مطالعه داشتم و در طول این 5 سال ، زمینه ای برای مطالعه ی دیگران هم ایجاد کردم

و اما موضوع دیگری که حتما باید بیان کنم ،

نام یکتا و بدون نظیر این وبلاگ که من با تعصی به دیوان حافظ علیه الرحمه ، در مرداد ماه 1385 انتخاب کردم ، در طول این 5 سال همیشه مورد پسند بینندگان بوده و توانسته در جستجوی گوگل (چه به فارسی و چه انگلیسی) همیشه در رنکینگ اول قرار بگیره و حدود یک سال قبل هم دامین این نام رو خریداری کردم و آدرس وبلاگ رو به آدرس سایت تغییر دادم

تا اینکه این روزها با مشاهده و آنالیز بینندگان و تعدادشان متوجه خطاهایی شدم و با جستجو متوجه شدم وبلاگهای جدیدی دقیقا با همین نام ، در دیگر شرکتهای ارایه دهنده ی وبلاگ ایجاد شده و حتی جایی خود را به عنوان وبلاگ دامین "جوانان پیر" معرفی کرده اند و حتی با قباحت تمام مطالب وبلاگ من رو بدون حتی کوچکترین تغییری و بدون ذکر منبع منتشر کرده اند

و در جایی یکی از این سایتهای تبلیغاتی با لینک کردن این سایت ، تمام تغییراتی که در وبلاگ ایجاد شود رو دقیقا در صفحه ی خودش که حاوی تعداد زیادی تبلیغات است قرار میدهد

 تا اگر کسی هرکدام از لغات موجود در این وبلاگ رو جستجو کرد به صفحه ی آنها هدایت شود ، که این دقیقا دزدی اینترنتی محسوب شده و از طریق قانونی در حال پیگیری هستم(ولی گویا آنچه به جایی نمیرسد فریاد است)

با اینکه من هم فقط یک وبلاگ دارم اما حقوق دامین من مورد تعرض قرار گرفته

پس ، از تمام دوستان خواهش میکنم اگر جایی مطلبی با نام "جوانان پیر" دیدند به من خبر بدهند

و همچنین اگر دوستان لطف کنید و در گوگل لاگین کنید و "جوانان پیر" را جستجو کنید(فارسی و انگلیسی) و لینک دامین و وبلاگ من رو به عنوان نتیجه ی جستجوی مورد نظر به گوگل اعلام کنید(با انتخاب ستاره ی کنار لینک یا انتخاب علامت مثبت کنار لینک) به من در این راه کمک بزرگی میکنید و من هم با همتی بیشتر به انتشار اشعار زیبای پارسی ادامه میدهم

در زیر برخی از این لینکهای سوءاستقاده کننده و خاطی رو ببینید

1. دزدی شاهکار در روز روشن http://javananepir.cafeserial.ir

2. http://javananepir.blogdoon.com

همیشه شاد و سربلند باشید

مصطفی امیدی

www.javananepir.com

در سفر و دور و دستها هستم هر روز یک کشور ولی فقط ...

این شعر حافظ این روزها فکرم رو به خودش مشغول کرده بود و هی با خودم زمزمه میکردم

بلبلی خون دلی خورد و گلی حاصل کرد
باد غيرت به صدش خار پريشان دل کرد

طوطی ای را به خيال شکری دل خوش بود
ناگهش سيل فنا ، نقش امل باطل کرد

قره العين من آن ميوه دل يادش باد
که چه آسان بشد و کار مرا مشکل کرد

ساروان ! بار من افتاد ، خدا را مددی
که اميد کرمم همره اين محمل کرد

روی خاکی و نم چشم مرا خوار مدار
چرخ فيروزه ، طربخانه از اين کهگل کرد

آه و فرياد ، که از چشم حسود مه چرخ
در لحد ماه کمان ابروی من منزل کرد

نزدی شاهرخ و فوت شد امکان حافظ
چه کنم بازی ايام مرا غافل کرد

خدانگهدار

سلام

ساعت 1:50 بامداد اول فرودین 1390 به وقت ایران

مطابق

ساعت 6:20 بعد از ظهر 29 اسفند 1389 به وقت واشینگتن

یک ساعت قبل از تحویل سال نو

سال خوب و پربرکتی رو برای همه ی دوستان عزیز از حضرت حق در پناه صاحب عصر تمنا دارم

خدانگهدار

سلام

گفتی: غزل بگو! چه بگویم؟ مجال کو؟
شیرین من، برای غزل شور و حال کو؟

...پر می زند دلم به هوای غزل، ولی
گیرم هوای پر زدنم هست، بال کو؟

گیرم به فال نیک بگیرم بهار را
چشم و دلی برای تماشا و فال کو؟

تقویم چارفصل دلم را ورق زدم
آن برگهای سبِزِ سرآغاز سال کو؟

رفتیم و پرسش دل ما بی جواب ماند
حال سؤال و حوصله قیل و قال کو؟

سلام

یک مرد خوشبخت

پاسبان مردی به راهی دید و گفتا کیستی؟ 
  
 گفت: فردی بی خیال و فارغ و آزاده ام

گفت : از بهر چه می رقصی و بشکن می زنی ؟ 
  
گفت : چون دارای شور و شوق فوق العاده ام

گفت : اهل خاک پاک اصفهانی یا اراک ؟ 
  
گفت : اهل شهر آباد و خوش آباده ام

گفت : خیلی شاد هستی ، باده لابد خورده ای! 
  
گفت : هم از باده خور بیزار و هم از باده ام 
  
گفت : از جام وصال نازنینی سرخوشی ؟ 
  
گفت : از شهوت پرستی هم دگر افتاده ام 
  
گفت : پس شاید قماری کرده ای ، پولی برده ای! 
   
گفت :من در راه برد و باخت پا ننهاده ام

گفت : پولی از دکان یا خانه ای کش رفته ای ؟ 
  
گفت : دزدی هم نمی چسبد به وضع ساده ام

گفت : آخر هیچ سرگرمی نداری روز و شب ؟! 

  
گفت : سرگرم نمازو سجده و سجاده ام 
 
گفت : لابد ثروتی داری و دلشادی به پول ؟ 
  
گفت : من مستضعف و مسکین مادرزادی ام 

گفت : آیا راستی آهی نداری در بساط ؟! 

  
گفت : خود پیداست این از وصله ی لباده ام 

گفت : گویا کارمند ساد ه ای یا کارگر ؟ 

  
گفت : بیکارم ولی از بهر کار آماده ام 
  
گفت : بیکاری و بی پولی؟ پس این شادی ز چیست ؟!

.

.

.

.

سلام

من که خوابم نمی‌برد
خواب و راحتم راگرفته بی‌تابی
عشق من! نیمه‌های شب شده و
تو در آغوش همسرت خوابی
ازتوعمری گذشته اما من
... باخودم فکر می‌کنم که هنوز
تو همان دختر جوان هستی
با همان گونه‌های سرخابی

فرض کن این اتاق پیش من است و
همین تخت با من خوشبخت
فرض کن این لباس خواب سفید
فرض کن این ملافه‌ی آبی
اتفاقا شبی رباط‌کریم
زیر باران من خراب شود
اتفاقا تو هم پس از باران
اثری از خودت نمی‌یابی
پرده را می‌زنم کنار
امشب از شب پیش هم سیاه‌تر است
فرض کن اتفاقا امشب هم
نیستی و به من نمی‌تابی

پس کجا رفته آن دو چشم قشنگ؟
آن دو تا چشم کوچک دلتنگ
کو دل تنگ کوچکت؟
کو آن صورت مهربان مهتابی؟
در کنارت کسی‌که می‌خوابد
گونه‌ات را چگونه می‌بوسد؟
آه... او را چگونه می‌بوسی؟!
در کنارش چگونه می‌خوابی؟!

باز هم قرص دیگری خوردم
بلکه مُردم، دل از تو هم کندم
و خودم را به ‌سختی آکندم
به همین خوابهای مردابی

... نتوانستم از تو دل بکنم
شب فردا به یادت افتادم
ساعتم را که کوک می‌کردم
فکر کردم کنار من خوابی


حسین صفا

خدانگهدار